visit Nepal!

NEPAL

Vrijdag 17-03-2000 Na een hoop zenuwachtig gedoe, eindelijk vertrokken. Het was nog even puzzelen of we met de taxi of met de trein naar Rotterdam CS zouden gaan. Toch maar met de trein. Na een aantal malen de trein te hebben gemist, omdat we op het verkeerde perron stonden, besloten we toch maar met de taxi te gaan. Wij terug. Geen taxi te bekennen! Kaartje gekocht en toch maar met de trein gegaan. Eindelijk op Schiphol aangekomen. Jet en ik moesten natuurlijk nog veel te veel shag kopen in de duty free shop. Rond achten mogen we het vliegtuig in en om een uur of negen gaan we vliegen. Het wordt een lange zit. We maken een tussenstop op het vliegveld van Sharla (Verenigde Arabische Emiraten) en we mogen de benen strekken. Gelijk gebruik maken van de situatie om het nicotinegehalte weer op peil te krijgen. Na een uurtje moeten we het vliegtuig weer in om nog een paar uur te vliegen. Het eten wat we krijgen is echt verre van goed te noemen.

KATHMANDU

Zaterdag 18-03-2000 Piet zijn haar is eindelijk geknipt. Gewoon door een mannetje op straat. Hartstikke leuk en staat nog goed ook. Het is behoorlijk indrukwekkend hier. Alles rijdt door elkaar, fietsen, auto's, taxi's, enz. Iedereen toetert en belt. Het is een herrie, onbeschrijfelijk. Onderweg bananen (kera) en mandarijnen gekocht die grote aantrekkingskracht op kinderen hebben, hadden we toch al, ze weten precies hoe ze in het engels bananen moeten bietsen. Natuurlijk geef je er dan een.





We worden ook de hele tijd aangesproken door bedelaars en vastgeklampt door mensen die ons van alles willen verkopen. Dit is wel een beetje vervelend. Moet je nou aardig blijven of negeren? 'No, thank you!' We weten dat het morgen feest is hier waarbij gegooid wordt met water en verf. Vandaag als voorloper alleen water, morgen zit er rode en groene verf bij. Ik ben al 3x geraakt, maar dat schijnt geluk te brengen. We hebben toch maar een nieuwe broek gekocht voor het geval dat de rode verf er morgen niet uitgewassen kan worden. Het is hier ineens donker dus we gaan maar richting hotel.



's Avonds gegeten in het hotel. Erg lekker; rijst met groente en salade. We zijn toch wel erg moe geworden. We besluiten nog een bakje koffie te drinken op de kamer en dan naar bed te gaan. Dus water besteld aan de bar. Moesten ze natuurlijk eerst koken en wij dachten dat ze dat naar de kamer zouden brengen. Nee hoor, na een half uur toch maar opgehaald.

Zondag 19-03-2000 Vanochtend vroeg op want de bijeenkomst van de OAD reisorganisatie was misschien wel belangrijk om bij te wonen. Pieter zou even een ontbijtje regelen in de stad en een zonnebril kopen. Voor de bijeenkomst waren we natuurlijk al weer veel te laat (omdat Piet een beetje verdwaald was). We zijn dus niet geweest. Om tien uur hadden we een afspraak met iemand van het hotel die beweerde alles veel goedkoper te kunnen regelen dan OAD. Pieter kwam ondertussen terug met brood, kaas en een zonnebril. Na een hoop gepraat enzo zijn we eruit. We gaan dinsdag met de bus naar het Chitwan National Park en hebben daar een arrangement van drie dagen. Daarna maken we een trekking door het Annapurna massief. We konden kiezen: tenten of lodges. Toch maar lodges, is waarschijnlijk toch een stuk makkelijker. Bij het afrekenen (de helft van ons geld is gelijk op) missen we honderd US dollar. Zijn we nou opgelicht of niet?! Na een hoop gereken en getel blijkt dat wij toch verkeerd geteld hadden. Toen Pieter terug kwam van het brood halen, was hij behoorlijk nat gegooid met water en iets groens. Ze vieren hier vandaag dat de lente begingt. Dat noemen ze het Holi feest. Ze gooien dan met verf en water naar elkaar en natuurlijk het liefst naar toeristen. We zien hier mensen terugkomen in het hotel die er echt niet uitzien! Helemaal nat en rood. Hans wil eigenlijk de stad niet in want die ziet het niet zitten om zo ook heel de dag te lopen en misschien krijg je de verf er wel heel moeilijk af. We willen toch naar de monkeytempel (Swayambhunath), dus hoe gaan we dat doen. We besluiten een beetje de binnenstad te ontwijken maar ze staan echt overal. Inmiddels zijn we kletsnat en vooral Hans moeten ze hebben. Hihihi. Hans z'n gezicht is helemaal rood en aangezien het best vervelend is continue gebombardeerd te worden met water en verfballen houden we twee riksja's aan. Even onderhandelen over de prijs, moeilijk doen, en voor honderd rupees mogen we mee. We sjezen door de stad en zelfs nu nog worden we gebombardeerd. Ondertussen valt bij de riksja van Hans en Jet de ketting eraf en even later is ook de band lek. We zijn er bijna dus besluiten we verder te lopen. Onderweg word ik te grazen genomen. En kiept een hele emmer water over me heen en een ander duwt twee geverfde handen in m'n gezicht. Jet en Pieter zien er nog redelijk schoon uit. Hoe kan dat toch. Hans en ik ook blijkt later, want we zien toeristen langskomen, nou, die zien er echt verschrikkelijk uit.

MONKEY TEMPLE







Bij de monkey tempel moeten we een hele hoge trap op. Langs de trap verkopen ze van alles en bedelen ze. Jet en ik lopen natuurlijk weer aan de verkeerde kant. We worden door de mensen gelijk gecorrigeerd. Onderweg is er een jongetje van een jaar of zeven die de hele rit met ons meeloopt. We komen er niet vanaf zolang we de monkey tempel bezoeken. Op de trap wordt hij geslagen door een agent met een stok, waarschijnlijk omdat hij toeristen niet lastig mag vallen. Ik vind het wel een grappig kereltje.



Na een paar treden hijgt het jongetje behoorlijk en Pieter vindt dit niet normaal voor een knulletje van die leeftijd. Hij geeft hem een stuk brood die hij vervolgens niet opeet maar aan de apen voert. Moeders met kinderen bedelen ook gelijk om wat eten en ik vind het behoorlijk genant. We hebben rondom de tempel gelopen, de bhudda gezien en sap gedronken. Pieter heeft wierook gekocht en hiervan hebben we wat aangestoken bij twee vrouwelijke godinnen. Later in het boek lezen we dat deze godinnen voor vruchtbaarheid staan. Nou, wie weet! We lopen nog wat door en bekijken nog wat gebedsplaatsen. De Nepali leggen hier offers neer, voornamelijk rijst, maar dit wordt door de apen en ratten die hier lopen opgegeten. We krijgen trek in bier. Na wat lopen vinden we op een soort van kruispunt een winkeltje waar ze dit verkopen. We nemen ieder een halve liter (kleiner verkopen ze in Nepal niet). We worden behoorlijk aangestaard en toegelachen door de Nepali. Aan de overkant zien we twee monniken praten. Even een fotootje, wat ze zien en even later vragen ze er geld voor. We voelen ons wat melig worden door het bier en delen nog ieder een fles. Voor ons is een taxi standplaats en n taxi wordt opgepoetst door de chauffeur. Deze nemen we terug naar het hotel. Wat een ervaring! Veel toeteren en niet harder dan twintig, links van de weg, het is een wonder dat er geen ongelukken gebeuren. Alles rijdt, fietst, loopt, brommert door elkaar en als er getoetert wordt gaan ze opzij. In het hotel weer lekker gegeten, curry biryany enz. We bestellen nog wat gekookt water en drinken op de kamer nog wat koffie. We gaan naar bed.

BHAKTAPUR





Maandag 20-03-2000 Vanochtend laat opgestaan. Pieter had niet geslapen, Jet en Hans ook niet zo best. Ik had nergens last van. Eerst naar het terras koffie drinken. Om een uur of n is het hele spul op het terras. Wat zullen we vandaag gaan doen? Het is al laat en om zeven uur moeten we in het hotel terug zijn om kennis te maken met de gids voor de Annapurna trek. We besluiten naar Bhaktapur te lopen. Waarschijnlijk is het niet ver. We lopen het pad van het hotel af en een taxichauffeur praat ons meteen de auto in. Vooruit dan maar weer, makkelijk en niet zo duur. Het blijkt toch bijna een uur rijden te zijn en lopend waren we vast verdwaald. De chauffeur wil op ons wachten als we Bhaktapur verkennen en ons terug rijden. Om Bhaktapur binnen te mogen moeten we betalen. Het is een historisch stadje en het ziet er heel mooi uit. We drinken eerst een biertje en dan gaan we wandelen. We hebben gelijk weer een hele horde kinderen achter ons aan. We hebben wel aantrekkingskracht want bij andere toeristen zie je die hordes kinderen niet. We zien weer en hoop mooie tempels en veel armoede. Wel de moeite waard om te zien. Om een uur of zes staat de taxichauffeur ons al weer op te wachten om naar het hotel te brengen. We komen om precies zeven uur aan en de gids staat er al. We vragen van alles wat we nog willen weten en daarna gaan we eten. Toch blijven we een beetje argwanend omtrend dat hele reisgebeuren. Maar goed, het zal allemaal best geregeld zijn.









->
<-



Hosted by KroonWeb - Design - Development - Projects -