Palestina Is De Wereld

Silvia Ferderici (Parma, 1942) is een van de meest vooraanstaande hedendaagse feministische wetenschappers en activisten. Ze is emeritus hoogleraar en docent aan de Hofstra University in de staat New York. In 1972 was ze medeoprichter van het International Feminist Collective, de organisatie die de wereldwijde campagne 'Loon voor Huishoudelijk Werk' lanceerde.

In deze toespraak die Silvia Ferderici in 2002 hield, legt ze uit dat Israëls koloniale geweld in Palestina geen geïsoleerd geval is, maar de meest treffende uiting van een wereldwijde kapitalistische oorlog die wordt gevoerd door middel van militair geweld, structurele aanpassingen en massale onteigening – een blauwdruk voor hoe imperiale macht nu overal opereert.

Socialist Scholars Conference, april 2002

De Israëlische invasie van Palestina is een daad van agressie van zo'n grote ernst dat het voor mij bijna onmogelijk is om over iets anders te spreken. Wanneer de bevolking van zes steden en vele dorpen dagelijks voor de ogen van de hele wereld wordt gemarteld, en wanneer degenen die deze misdaden begaan volledige immuniteit genieten, dan moeten we stoppen en onze stem laten horen, want er worden nieuwe normen gesteld. Tegelijkertijd mogen we niet de fout maken te denken dat wat internationaal toelaatbaar is, ons allemaal in gevaar brengt.

Mijn eerste punt is dan ook dat we ons op elke mogelijke manier moeten verzetten tegen deze agressie, deze Israëlische oorlogsmisdaden, en we kunnen veel doen, aangezien het ons geld is dat ervoor betaalt. Zonder de Verenigde Staten zou Israël niet eens als economie kunnen functioneren, laat staan tanks hebben om elke straat in Palestina te bezetten.

Tegelijkertijd mogen we niet de fout maken te denken dat de situatie in Palestina uniek is. Palestina is vandaag de dag een afspiegeling van wat er, op verschillende manieren, over de hele wereld gebeurt.

De Israëlische invasie van Palestina is een klassiek voorbeeld van koloniale verovering. Sterker nog, de oprichting van de staat Israël maakte deel uit van de Britse kolonisatie van het Midden-Oosten. Dit werd door Sharon zelf erkend toen hij drie weken geleden tegen de Franse president Chirac zei: "Palestina is ons Algerije, met het verschil (voegde hij eraan toe) dat wij er zullen blijven."

De afgelopen twee decennia hebben Europa en de VS dezelfde koloniale verhoudingen opnieuw opgelegd aan elk deel van de voormalige koloniale wereld, ditmaal in naam van de "schuldencrisis", "globalisering" of "de oorlog tegen drugs" en, meer recent, "de oorlog tegen het terrorisme". De slogans veranderen, maar de doelstellingen en de gevolgen blijven hetzelfde: de lokale bevolking ontwortelen, hen tot vluchtelingen maken, tot goedkope arbeidskrachten voor de wereldmarkt, hun grondstoffen, hun land, hun bezittingen, hun olie, hun water, hun arbeid toe-eigenen, hetzij door middel van tanks en bombardementen, hetzij via handelsakkoorden, 'structurele aanpassingsprogramma's', valutadevaluaties, alle middelen om oorlog te voeren tegen de mensen en hun land.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat hetzelfde destructieve beleid dat Israël in Palestina voert, met dodelijk geweld (door landonteigening, de uitbreiding van nederzettingen, de diefstal van water en nu de systematische vernietiging van alle infrastructuur (zoals waterleidingen, wegen, elektriciteitscentrales, riolering, scholen, huizen)), ook wordt uitgevoerd, met dezelfde gevolgen, in Afrika, Azië en Latijns-Amerika.

Wat in Israël wordt vernietigd door de IDF, wordt in veel Afrikaanse landen vernietigd door de Wereldbank, het IMF (Internationaal Monetair Fonds) en de Wereldhandelsorganisatie (WTO). In Palestina zijn het de Israëlische tanks die scholen en huizen. In Afrika is het "structurele aanpassing", het stopzetten van de financiering van de publieke sector, valutadevaluatie, maar de gevolgen zijn hetzelfde. In Palestina kunnen zieken, gewonden en vrouwen die bevallen niet naar het ziekenhuis omdat de Israëliërs op hen schieten. In Afrika kunnen mensen niet naar het ziekenhuis, zelfs niet zonder de Israëlische kogels - hoewel Israël ook in Afrika grote schade heeft aangericht door elke dictator te steunen, van Mobutu tot het blanke Zuid-Afrikaanse apartheidsregime. In beide gevallen zijn de resultaten vluchtelingenstromen, de overdracht van land van de lokale bevolking aan de nieuwe koloniale machten, en het bevorderen en beschermen van de belangen van het binnenlandse kapitaal.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat hetzelfde destructieve beleid dat Israël in Palestina voert, met gebruik van dodelijk geweld, ook wordt toegepast, met dezelfde gevolgen, in Afrika, Azië en Latijns-Amerika.

Het vergelijken van de rol van de Israëlische regering en het Israëlische leger met die van de Wereldbank, het IMF en de WTO is niet bedoeld om te onderschatten wat er in Palestina gebeurt of de ernst ervan te bagatelliseren, maar om de continuïteit aan te tonen tussen oorlog en economisch beleid en tussen de agressie. van Israël tegen Palestina en de vele oorlogen die de wereld nu teisteren.

President Bush heeft aangekondigd dat vijftig landen op de lijst van de Amerikaanse regering staan als potentiële doelwitten voor bombardementen. Maar in werkelijkheid heeft een even groot aantal landen de Amerikaanse oorlogsvoering in de afgelopen twee decennia al meegemaakt, in zo'n mate dat het decennia zal duren voordat ze zich enigszins hebben hersteld.

Een gebrek aan normaliteit. Denk aan Chili, Guatemala, El Salvador, Nicaragua, Mozambique, Angola, Panama, Joegoslavië, Afghanistan. Veel van deze landen zijn zo verwoest dat ze nu economisch niet meer functioneren of onder VN-toezicht staan.

Het is inderdaad geen overdrijving om te zeggen dat we getuige zijn van een nieuw, omvangrijk proces van herkolonisatie, met Palestina als proefveld.

Ook in de VS is oorlogsvoering aan de orde van de dag, met massale opsluiting van zwarte en Latijns-Amerikaanse jongeren. De doodstraf wordt vooral toegepast tegen zwarte mensen, en er is een aanval op de gezondheidszorg, huisvesting, sociale voorzieningen en immigranten.

Het kapitalisme voert oorlog tegen de mensen van de wereld, een oorlog die ons alle middelen ontneemt die nodig zijn om ons leven voort te zetten, een oorlog die steeds nieuwe namen en rechtvaardigingen zoekt, maar in de kern slechts één doel heeft: ons beroven van ons recht op de rijkdom van de wereld, ons veranderen in vluchtelingen van de een of andere soort, daklozen zonder recht op deze aarde, ons alleen laten werken wanneer het onze werkgevers uitkomt.

Dit is ons lot en het lot van onze kinderen als we ons niet verzetten en weigeren kolonisten, bewakers of politieagenten te worden. Vandaag de dag worden de mensen van Palestina gemarteld, maar we bedriegen onszelf als we denken dat de vernietiging van hun gemeenschappen en hun verdrijving van hun land geen gevolgen zal hebben voor ons leven.

Palestina is de wereld en het bloed dat daar wordt vergoten, met de wapens en financiële steun van de Verenigde Staten, zal ook op ons neerkomen.

(Uittreksel met toestemming van Revolutionary Health en Health for Revolution, uitgegeven door Common Notions Press.)