Hoe De Volgende Wereldoorlog Begint

Door Umair • 7 apr. 2026

We lopen nu een groot risico om in de beginfase van de volgende wereldoorlog terecht te komen. De wereld herhaalt op beschavingsniveau de financiële, economische en structurele cycli die tot de vorige twee hebben geleid. Als er een nieuwe wereldoorlog komt, begint die op deze manier.

Ik aarzel om nog openlijk met jullie te spreken. Jullie voelen het. Mijn woorden worden te vaak verkeerd geïnterpreteerd door minder begaafde geesten. Ik ben het zat. Als ik zeg dat "we risico lopen", dan bedoel ik dat ook. We hebben het over waarschijnlijkheden en mogelijkheden. Begrijp alsjeblieft de nuance voordat je leest wat ik ga schrijven.

Heel weinig mensen begrijpen wat ik jullie nu ga leren.

De vorige wereldoorlog brak op deze manier uit. Duitsland was de grootste schuldenaar ter wereld (en laten we voorlopig even buiten beschouwing dat veel moderne natiestaten toen nog niet bestonden). Het had herstelbetalingen voor de Eerste Wereldoorlog aan Frankrijk en Engeland tegoed, die het niet kon terugbetalen. Het gevolg was dat de economie stagneerde, hyperinflatie kende en de Weimarrepubliek nazi-Duitsland werd.

Misschien ziet u de parallellen die ik zo dadelijk zal beschrijven al.

"Onevenwichtigheden" waren de aanleiding voor de laatste wereldoorlog. Niet in de handel, maar in het kapitaal. Duitsland was de grootste schuldenaar ter wereld en kon zijn schulden niet terugbetalen, wat leidde tot economische ondergang. Dit bracht het land ertoe om geweld en expansionisme als bron van groei te gebruiken. Hier werden de kiemen van het fascisme gelegd. Fascisme is in de eerste plaats een economisch probleem, met een gewelddadige oplossing. Dit is niet mijn ontdekking, maar die van Keynes, die de financiële wereld en de economie opnieuw uitvond en de fundamenten van de moderne wereld legde. Daarover zullen we het een andere keer hebben. Denk aan de nazi's die alles van lijken afpakten.

Laten we nu eens vooruitspoelen naar het heden.

Amerika is verreweg de grootste schuldenaar ter wereld. Zoals zo vaak in de geschiedenis, wendt het land zich tot gewelddadig expansionisme. Dat is voorspelbaar, gezien de langdurige economische stagnatie van Amerika – de reële inkomens liggen nu op het niveau van de Grote Depressie als percentage van de economie (ja, dat is een feit, en zoals ik al zei, ik word moe van het discussiëren over feiten met onwetende mensen).

De Amerikaanse president heeft de kiem van expansionisme al op vele manieren gelegd. Van Groenland tot Canada. Maar dit waren slechts het begin en de kleine stapjes. De prijs waar hij zijn zinnen op lijkt te zetten, is de controle over de wereldwijde olievoorraad.

Waarom is dat?

China wordt vaak afgeschilderd als Amerika's "vijand". Amerika heeft een vijand nodig. Samenlevingen hebben dat vaak nodig, voor de cohesie en orde. De waarheid is echter dat China nauwelijks Amerika's vijand is. Amerika is er goed in geslaagd zichzelf te destabiliseren, zonder hulp van wie dan ook.

China is Amerika's grootste schuldeiser. Of in ieder geval een van de grootste. De omvang van de Amerikaanse staatsschuld die China bezit, is onbekend, omdat deze in handen is van "entiteiten", niet alleen van de staat zelf. Wat wel zeker is, is dat China en Amerika precies in dezelfde onevenwichtigheden verwikkeld zijn als Duitsland, Frankrijk en Engeland een eeuw geleden.

Begrijp alsjeblieft hoe cruciaal dit is. Als het griezelig klinkt, dan is dat ook zo. We zien hier de geschiedenis zich met brute meedogenloosheid herhalen.

Dit is waar de oorlog tegen Iran om draait. Controle over de olie in de wereld. Trump heeft het zelf al vaak openlijk gezegd: "Zou het niet geweldig zijn als we de olie in handen kregen?" Ik parafraseer. Ik weet zeker dat u die woorden inmiddels wel eens gehoord heeft.

Waarom is dit belangrijk?

Omdat China 's werelds grootste importeur van olie is. Het importeert olie voor 75% van zijn verbruik. Dat betekent dat driekwart van de Chinese economie afhankelijk is van geïmporteerde olie. China is de op één na grootste olieconsument ter wereld. Raad eens wie de grootste is? Amerika, natuurlijk.

Dus. We hebben hier een situatie van financiële onevenwichtigheden, een exacte herhaling van de geschiedenis van een eeuw geleden: 's werelds grootste schuldenaar tegenover zijn grootste crediteur. Alleen de namen zijn veranderd. De plot, het thema – en misschien zelfs de conclusie – zijn hetzelfde gebleven.

De Amerikaanse president heeft besloten dat de beste manier om een kwijnende economie nieuw leven in te blazen, is door de wereldwijde olieproductie te beheersen. De handelsoorlogen werkten niet. Ze waren te zwak om de klus te klaren. Als je de wereldwijde olieproductie beheerst, heb je 'macht' over China. En Trump is iemand die altijd op zoek is naar 'macht', en het moet gezegd worden dat dit een typisch Amerikaanse manier van denken is.

(Kun je 'macht' überhaupt definiëren, vandaar de aanhalingstekens? Wat is het? Een manier om te chanteren, te dwingen, te straffen, te controleren. Amerikanen begrijpen wat het is zonder er ooit over na te hoeven denken.)

Nu naderen we de weg naar een wereldoorlog.

Trump beheerst de olie in de wereld. Hoe reageert China? Er is maar één voor de hand liggende reactie: een invasie van Taiwan. Want dan beheerst China de microchips van de wereld.

De wereld is nu een aaneenschakeling van knelpunten. Een nek die verstikt en gebroken kan worden.

Hoe eindigt dit spel?

Trump kan China inderdaad op de knieën dwingen door de wereldwijde olievoorraad te beheersen. Zelfs aan de randen, door effectief 25-30% ervan te controleren. DaaromDe Chinese premier heeft onlangs opgeroepen tot een nieuw energiesysteem voor de wereld. Hij maakt zich zorgen, en in de Chinese heersende klasse moet nu paniek toeslaan.

Hier is "drukmiddel". Hiermee kan hij China dwingen hem te geven wat hij wil, namelijk geld. Dat is wat hij altijd wil, en in dit geval is hij openlijk geweest over China's "investeringen" in Amerika, wat ironisch is, een contradictie, want als je het moet afdwingen, is het niet echt een investering, toch? Trump probeert hier de onevenwichtigheden die nu als een dreigende spookfiguur uit de geschiedenis boven de wereld hangen, te herstellen.

Maar China kan de wereld net zo goed op de knieën dwingen, op vele, vele manieren, en vooral Amerika. Het kan Amerikaanse staatsobligaties dumpen, zoals we inmiddels allemaal zouden moeten weten, en daarmee een kettingreactie op gang brengen die begint met een beurskrach en eindigt met bankfaillissementen die 2008 doen lijken op een rustig dagje in het park.

En dat is nog maar het begin. Als China de controle over de microchips in de wereld verovert, komt er een einde aan de wereldeconomie zoals we die kennen. Zonder olie zijn we terug in het stenen tijdperk. Zonder microchips misschien wel terug in de ijzertijd.

Het patroon is van zo ver weg gemakkelijk te herkennen. Laat ik het nu samenvatten, zodat u het duidelijk kunt zien. Trump beheerst de wereldwijde olievoorraad, in de ene oorlog na de andere, om China te verstikken. China zal dit waarschijnlijk niet zomaar accepteren en zal wraak nemen door de microchips in de wereld in handen te krijgen. En misschien ook de resterende bronnen van andere cruciale grondstoffen, zoals zeldzame aardmetalen. En dat ontketent een kapitaaloorlog die Amerika in chaos stort.

Klinkt dat allemaal onwaarschijnlijk? Of waarschijnlijk? Ik zal u er niet aan herinneren hoeveel van mijn voorspellingen zijn uitgekomen. Dat is overbodig als u het bovenstaande begrijpt.

We zullen hier enorm veel geld aan verdienen. Zoals we al deden. Dat is betreurenswaardig. Al het geld van de wereld is geen moment, geen glimp, van menselijke beschaving waard. Geld is alleen waard wat je ermee kunt kopen. In de wereld waarin we nu leven, wordt dat met elk uur minder.

We hebben het hier over risico, vergeet dat niet. Ik zeg niet dat er een wereldoorlog "zal komen". Ik zeg dat als je de geschiedenis goed begrijpt en serieus neemt, we de beginfase van een wereldoorlog lijken in te gaan. Alleen de tijd zal leren of het zich ontwikkelt zoals de vorige twee. Wat we nu wel kunnen zeggen is dit: als er een wereldoorlog voor onze ogen zou beginnen…

Financieel, economisch, strategisch, beschavingstechnisch…

Dan zou het er precies zo uitzien.

Liefs, Umair