De Infrastructuur Van Planetaire Wijsheid
In de volgende eeuw zal de menselijke beschaving waarschijnlijk vanuit haar unieke planetaire bewustzijn terugkijken op de huidige nationalistische heroplevingen en rivaliteiten tussen grootmachten als het laatste hoera-moment van een slepend verleden dat nog steeds dwaas gefragmenteerd is door haar tribale oorsprong.
Terwijl zoveel landen hun eigen weg lijken te gaan, verwikkeld in historisch bekende handelsoorlogen en militaire conflicten, onthult de gelijktijdige opkomst van AI-gestuurde computertechnologie op planetaire schaal de noodzaak om een gemeenschappelijke toekomst te smeden.
De materiële basis van dit evoluerende bewustzijn is het technologische exoskelet van satellieten, sensoren en cloud computing, dat de tot nu toe beperkte reikwijdte van het menselijk begrip van de wereld vergroot en onze plaats in de natuurlijke orde herpositioneert. De klimaatcrisis die dit apparaat heeft onthuld, biedt inzicht in het besef dat we niet boven of los van de natuur staan, maar onlosmakelijk verbonden zijn met één onderling afhankelijk organisme dat bestaat uit meerdere intelligenties die streven naar een duurzaam evenwicht.
Het ongekende vermogen tot inzicht in de interface met aardse systemen, mogelijk gemaakt door baanbrekende technologieën, belooft onze soort en andere soorten niet alleen te laten overleven, maar ook te laten floreren op de enige planeet die we kennen met een leefbare biosfeer. Op korte termijn zal het ons ook in staat stellen bedreigingen als gevolg van de overschrijding van de grenzen van het Antropoceen te voorspellen en adaptieve reacties te ontwerpen.
'Aarde-AI' & 'Aurora'
Twee recente ontwikkelingen van Google en Microsoft vormen embryonale stappen in deze richting.
Vorige maand lanceerde Google zijn 'Aarde-AI'-platform. Zoals beschreven in een toelichtend artikel: "Geospatiale data bieden een enorm potentieel voor het begrijpen van onze planeet. De enorme omvang en diversiteit van deze data, samen met de verschillende resoluties, tijdschalen en schaarste, vormen echter aanzienlijke uitdagingen voor grondige analyse en interpretatie... Earth AI, een familie van geospatiale AI-modellen en agentisch redeneren, maakt aanzienlijke vooruitgang mogelijk in ons vermogen om nieuwe en diepgaande inzichten in onze planeet te ontsluiten. Deze aanpak is gebaseerd op basismodellen in drie belangrijke domeinen – planetaire beelden, bevolking en milieu – en een intelligente Gemini-gedreven redeneermachine."
Het artikel vervolgde: "Wanneer ze samen worden gebruikt, bieden ze complementaire waarde voor geospatiale inferentie en hun synergieën ontsluiten superieure voorspellende mogelijkheden. Om complexe, meerstaps query's af te handelen, hebben we een Gemini-gedreven agent ontwikkeld die gezamenlijk redeneert over onze verschillende basismodellen, samen met grote geospatiale databronnen en tools. Op basis van een nieuwe benchmark van real-world crisisscenario's toont onze agent aan dat hij kritische en tijdige inzichten kan leveren en effectief de kloof tussen ruwe geospatiale data en bruikbare inzichten overbrugt."
Zoals Nils Gilman van het Berggruen Institute verder uitlegt, verwijzend naar het artikel: "Het uiteindelijke doel van Earth AI is om gebruikers te helpen complexe, realistische vragen te beantwoorden die veelzijdige redeneringen vereisen met behulp van diverse modellen en databronnen. Dergelijke vragen kunnen worden gecategoriseerd in een hiërarchie van toenemende complexiteit:
- Beschrijvende en retrieval-vragen met betrekking tot feitenonderzoek
(bijv. "Wat was de hoogste geregistreerde temperatuur in New York in augustus 2020?").
- Analytische en relationele vragen die patronen tussen verschillende databronnen proberen te ontdekken
(bijv. "Hoeveel ziekenhuizen bevonden zich in gebieden met zware stormen in Louisiana toen orkaan Katrina aan land kwam?").
- Voorspellende of inferentiële vragen met betrekking tot het voorspellen van nieuwe informatie
(bijv. "Welke Indiase steden hebben de meest kwetsbare bevolkingsgroepen met een hoog risico om getroffen te worden door overstromingen vóór 25 november 2027?")."
In mei onthulden Microsoft-wetenschappers Aurora, een grootschalig funderingsmodel dat is getraind met meer dan een miljoen uur aan diverse geofysische data. Zoals beschreven in een artikel in Nature: "Aurora presteert beter dan operationele voorspellingen bij het voorspellen van luchtkwaliteit, oceaangolven, de banen van tropische cyclonen en weer met een hoge resolutie, allemaal tegen aanzienlijk lagere rekenkosten. Met de mogelijkheid om te worden verfijnd voor diverse toepassingen tegen beperkte kosten, vertegenwoordigt Aurora een belangrijke stap in de richting van het democratiseren van nauwkeurige en efficiënte voorspellingen van het aardsysteem. Deze resultaten benadrukken het transformatieve potentieel van AI in milieuvoorspellingen en effenen de weg voor een bredere toegang tot hoogwaardige klimaat- en weersinformatie."
Deze ontwikkelingen gaan hand in hand met andere veelbelovende ontwikkelingen, met name Googles nieuwe "Suncatcher"-plan voor "ruimtegebaseerd computergebruik", dat de enorme energiebehoefte van datacenters zal dekken met lage-baan clusters van zonnepanelen, waardoor rekenkracht kan worden opgeschaald zonder de hulpbronnen van de aarde verder uit te putten.
Van onevenwicht naar planetaire homeostase
De beginnende capaciteiten van de aarde AI en Aurora bieden het evolutionaire vooruitzicht dat menselijke, machinale en aardse intelligenties ooit zouden kunnen samensmelten tot wat Gilman "planetaire wijsheid" noemt, waarbij een rijpende technosfeer een homeostatisch planetair evenwicht herstelt en handhaaft in plaats van een "ontregelde of verstorende" relatie met de biosfeer te bevorderen.
Als we erin slagen ons huidige Tijdperk van Omwenteling te doorstaan, zal zich aan de andere kant van het Antropoceen een gevoeligheid vestigen die veel meer in overeenstemming is met de ecologie van het bestaan.
Zoals we vaak in Noema hebben geschreven, zal deze conceptuele heroriëntatie op haar beurt een herdefiniëring met zich meebrengen van wat realisme betekent in de geopolitiek zoals we die kennen. De nieuwe situatie vraagt niet om de uitgeputte "realpolitik" die de belangen van naties of blokken tegen elkaar wil beschermen, maar om een nieuw planetair realisme, of "Gaiapolitik", gericht op het veiligstellen van een leefbare biosfeer voor iedereen.
Het is een paradox van de lange weg die de mensheid heeft afgelegd: de technologische vooruitgang heeft ons uiteindelijk niet verwijderd van de natuurlijke systemen, maar heeft ons er juist dieper in verstrikt.